ตอนนี้ก็อายุได้21แล้ว ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ทำถูกไม่มากทำผิดมาเยอะ ผิดในที่นี้มีทั้งทำผิดแบบไม่ดี ทำผิดพลาด ทำผิดใจ ทำผิด ผิด ผิด และผิด และทุกอย่างก็ผ่านพ้นมา ถึงวันนี้ที่นั้งอยู่ตรงนี้ มองย้อนกลับไป ยิ่งทำให้เสียใจ ในบางอย่างเราตัดสินใจผืดซึ่งมันเป็นการตัดสินใจที่ผิดจน น่าเสียใจ น่าโดนประนาม หยามเหยียดยิ่งนัก ตอนนี้ถึงนึกเสียดายโอกาสแบบนั้นไปแต่ทุกสิ่งที่ผ่านไปแล้ว มันไม่สามารถแก้อะไรได้อีก 

    
   ก็อย่างที่รู้กันว่าทำอะไรไปได้อย่างนั้น มันแสดงแจ้งแก่ใจอย่างตรงๆ อย่างตรงไปตรงมา แต่ถึงกระนั้น คนที่เคยทำผิดพลาด ก็อยากจะลองแก้ไข ถึงจะสายไปในหลายๆเรื่องแล้วก็ตาม

   ใครจะคิดยังไงก็ไม่รู้นะแต่ว่า การกระทำเป็นเครื่องบ่งบอกถึงคุณค่าในตัวตนอันเบาบางของคนเรา การกระทำที่ผ่านมามันคงบ่งบอกตัวตนของเราให้คนอื่นได้รับรู้แล้ว มันเป็นสิ่งที่ต้องยอมรับ และไม่สามารถแก้ตัวอะไรได้ แต่จะมีใครละที่เห็นและมองได้ลึกถึงความเบาบางนั้น ก็ยังไม่รู้  แล้วสิ่งที่เห็นแล้วนั้นจริงรึป่าว ยังไม่ทราบ

   ในความเบาบางเหล่านั้น คงมีอะไรที่บ่งบอกอยู่ แต่ จะมีใครเล่าที่เห็นความเบาบางนั้น ในเมื่อยังหนักทึบอยู่